Ο Νίκος Μιχαλόπουλος μιλάει στη Φλώρινα για τον Αθλητισμό, την Υγεία και την Εκπαίδευση.
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023
Ο συγγραφέας και πρωταθλητής του ακοντισμού, Νίκος Μιχαλόπουλος για ακόμα μια φορά βρέθηκε στη Φλώρινα, προσκλεκλημένος του Π.Α.Σ. ΠΗΓΑΣΟΣ, μιλώντας στην αφιερωμένη εκδήλωση στον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ, την ΥΓΕΙΑ και την ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Δήμου στο Νέο Πάρκο, σε μια συνδιοργάνωση της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας, της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, του Δήμου Φλώρινας και του συλλόγου Π.Α.Σ. ΠΗΓΑΣΟΣ, με ευθύνη του προπονητή κυρίου Λονδράκη, εμπνευστή και ψυχή των εκδηλώσεων 9 χρόνια τώρα.
Ο συγγραφέας αναφέρθηκε στη διαχρονικότητα των ονείρων στη ζωή μας, με όχημα το τελευταίο του βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγκυρα, με τίτλο «ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΠΟΛΥΣ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΝΕΟΣ», ενώ το πρωί έτρεξε στον 9ο Αγώνα Δρόμου Υγείας 5 χιλιομέτρων στην καρδιά της πόλης, δίπλα στο ποτάμι, μαζί με την Ολυμπιονίκη της ξιφασκίας, Γιάννα Χρήστου και τον Ολυμπιονίκη της Κωπηλασίας, Γιάννη Τσίλη, δίπλα στους μικρούς και μεγάλους τους φίλους.
Το νέο βιβλίο του συγγραφέα παρουσιάστηκε πολύ πρόσφατα σε μια αίθουσα κατάμεστη από κόσμο στο Public της Πλατείας Συντάγματος σε μια εκδήλωση που παρουσίασε η βραβευμένη με το ανώτατο βραβείο του Ιδρύματος Μπότση. δημοσιογράφος της Καθημερινής, κ. Ίριδα Σπανέα, ενώ οι υπερταλαντούχες ηθοποιοί μας, Παρθένα Χοροζίδου και Ελένη Καρακάση, διάβασαν αποσπάσματα του βιβλίου.
Ρίχνοντας κάποιος μια ματιά στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και ακούγοντας τον ίδιο τον συγγραφέα να μιλάει με πάθος για το νόημά του μπορεί να πάρει μια γεύση για το ταξίδι αυτογνωσίας, πίστης, ώθησης και ονείρου που τον περιμένει, διαβάζοντάς το.
«Κάθε φορά που ευχόμαστε σε κάποιον “Χρόνια Πολλά”, εννοούμε να μπορέσει να μεγαλώσει όσο γίνεται περισσότερο. Κι όμως κάνουμε τα πάντα, όταν αυτό συμβαίνει, για να το κρύψουμε. Δεν το κατάλαβα ποτέ. Εκπαιδευόμαστε από μικρά παιδιά να είμαστε οι πρώτοι που θα κάνουμε κάτι. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα πως το σημαντικό είναι να είσαι ο τελευταίος που κάνει κάτι. Εννοώ, σε χρονική σειρά. Εννοώ, τη στιγμή που εσύ θα είσαι έτοιμος, ανεξάρτητα από την ηλικία σου, να ζήσεις ό,τι κι αν είναι αυτό που μπορεί να γεμίσει την ψυχή σου και να σε κάνει πάλι να ονειρευτείς, να επιθυμήσεις, να βάλεις στόχους, να κρατήσεις τον εαυτό σου σε τέτοιο επίπεδο, διανοητικό, ψυχικό, σωματικό, ώστε να μπορείς να τον βλέπεις μέσα σε αυτά τα όνειρα. Άλλωστε, στα είκοσι πέντε μας όλοι έχουμε κάποιο ταλέντο. Το δύσκολο είναι αυτό το ταλέντο να το έχουμε στα πενήντα, στα εξήντα, στα ογδόντα πέντε, και, γιατί όχι, στα εκατό. Και μεγαλύτερο ταλέντο απ’ το να ζούμε και να εξελισσόμαστε δεν υπάρχει.»
