Το βραβευμένο με Πούλιτζερ best seller των 1.254 σελίδων «Η ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ» τώρα για πρώτη φορά audio book με τη φωνή του Νίκου Μιχαλόπουλου
ΤΡΙΤΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025
Μετά από 20 συναντήσεις στο στούντιο και 50 ώρες ηχογραφήσεων, αυτές οι 1.254 βραβευμένες με Πούλιτζερ σελίδες, είναι δικές σας να τις ακούσετε και να τις απολαύσετε.
Σύντομα κοντά σας το audio book μόνο από την bookvoice.gr – Η Φωνή Του Βιβλίου
#Η_ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ της Donna Tartt
Εκδόσεις Διόπτρα – Dioptra Publications
Αφηγείται ο Nikos Michalopoulos
Καμιά φορά είναι σαν να διαβάζεις τις σκέψεις σου…
«…δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι ούτε πόσο συχνά και θριαμβευτικά το λένε. Κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ νανε πείσει ότι η ζωή είναι ένα υπέροχο και απολαυστικό δώρο. Γιατί, να η αλήθεια, η ζωή είναι καταστροφή. Το βασικό δεδομένο της ύπαρξης -του να κυκλοφορούμε και να τρεφόμαστε και να βρίσκουμε φίλους και όλα αυτά που κάνουμε- είναι η καταστροφή. Ξεχάστε όλες αυτές τις γελοίες ανοησίες που λένε όλοι. Για το θαύμα της γέννησης ενός μωρού, για τη χαρά που προσφέρει ένα μοναχικό μπουμπούκι. Ζωή, είσαι τόσο υπέροχη που δεν μπορούμε να σε κατανοήσουμε και τα λοιπά. Για μένα -και θα το επαναλαμβάνω πεισματικά μέχρι να πεθάνω, μέχρι να σκάσω κάτω με τα αχάριστα μηδενιστικά μούτρα μου και να είμαι τόσο αδύναμος που να μην μπορώ να το πω: καλύτερα να μη γεννηθείς ποτέ, παρά να γεννηθείς σε αυτόν τον βόθρο. Στον απόπατο από κρεβάτια νοσοκομείου, φέρετρα και τσακισμένες καρδιές. Καμία λύτρωση, κανένα δικαίωμα άσκησης έφεσης, κανία «δεύτερη ευκαιρία», κανένας τρόπος να προχωρήσεις μπροστά χωρίς γηρατειά και απώλεια και καμία διέξοδος παρά μόνο με τον θάνατο.»
«…η ζωή -άσχετα από το τι άλλο μπορεί να είναι- είναι μικρή. Ότι η μοίρα είναι σκληρή, αλλά ίσως όχι τυχαία. Ότι η Φύση (δηλαδή ο Θάνατος) νικάει πάντα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να την προσκυνήσουμε και να της φερόμαστε με δουλοπρέπεια. Ότι ίσως, ακόμα κι αν δεν χαιρόμαστε πάντα που βρισκόμαστε εδώ, το καθήκον μας είναι να βουτήξουμε έτσι κι αλλιώς, να πλατσουρίσουμε μέσα στον βόθρο και να τον διασχίσουμε, κρατώντας πάντα τα μάτια και την καρδιά ανοιχτά. Και την ώρα του θανάτου μας, καθώς θα ανυψωνόμαστε από το βιολογικό και θα κατακρημνιζόμαστε πάλι ατιμωτικά στο βιολογικό, είναι δόξα και προνόμιο να αγαπάμε αυτό που ο Θάνατος δεν αγγίζει.»
