Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022

🔺ΣΗΜΕΡΑ…
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, αφιερωμένη στα παιδιά της αφρικανικής ηπείρου, που στην πλειοψηφία τους εργάζονται από πολύ τρυφερές ηλικίες και κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Όταν ανεβήκαμε στο Κιλιμάντζαρο, με σκοπό να συγκεντρώσουμε χρήματα για τα παιδιά των παραγγουπόλεων του Ναϊρόμπι, αυτό που αντίκρυσα ξεπερνούσε κατά πολύ όσα ήξερα και είναι κάτι που μου άλλαξε τη ζωή για πάντα. Μπήκαμε στην περιοχή αυτή των slums στην πρωτεύουσα της Κένυας, υπογράφοντας ειδικά έγγραφα στην κυβέρνηση της χώρας, πως η προσέγγιση της περιοχής γίνεται αποκλειστικά με δική μας ευθύνη, αφού το επίσημο κράτος δεν μπορούσε να παρέχει κανενός είδους βοήθεια λόγω ακραίας οργανωμένης βίας.
Όλα μεταφέρονται με λόγια εκτός από τη μυρωδιά που σε χτύπαγε με απίστευτη δύναμη. Σε γούρνες και λακούβες με νερό στα σημεία που κατέληγαν τα λήμματα της τεράστιας αυτής πόλης των 10 εκατομμυρίων κατοίκων και στις οποίες επέπλαν ψόφια ζώα, είδα παιδιά να σκύβουν και να πίνουν νερό. Παιδιά χωρίς γονείς και γεννημένα με AIDS σε ποσοστό 80%. Παιδιά που έβγαιναν από τρύπες στη γη σκεπασμένες με χαρτόκουτες και τσίγκους και σε πλησίαζαν, κοιτώντας σε με μάτια που έλαμπαν, ζητώντας ως δώρο, ούτε χρήματα, ούτε παιχνίδια, αλλά την καραμέλα που είχες ήδη στο στόμα σου.
Από τα πιο δυνατά χαστούκια αφύπνισης που έχω αισθανθεί ποτέ στη ζωή μου. Ένα κράμα απελπισίας και ντροπής. Απελπισία για το αύριο αυτών των παιδιών και ντροπή για όλα αυτά που μέχρι τότε θεωρούσα δύσκολα στη ζωή μου. Τις ατυχίες μου, τα εμπόδια στον δρόμο μου, τις ατυχίες, το ίντερνετ που έπεφτε, το ζεστό νερό που δεν ήταν πάντα έτοιμο στην ώρα του, το μαγειρεμένο φαγητό που δεν μου άρεσε, το πρωινό ξύπνημα για το σχολείο και τη δουλειά αργότερα και τόσα άλλα, που ως υποτιθέμενα προβλήματα σε μια φανταστική σκάλα δυσκολιών βρίσκονταν στο σκαλοπάτι Νο 1 ή 2, ενώ των παιδιών αυτών από τη στιγμή που γεννήθηκαν τα δικά τους προβλήματα βρίσκονταν στο Νο. 10.
Για πόσα πράγματα πρέπει να λέμε «ευχαριστώ» κάθε στιγμή;

Στις 7 ημέρες της ανάβασης καταφέραμε να συγκεντρώσουμε τόσα χρήματα, ώστε να μπορέσουμε να μεταφέρουμε 1.500 από αυτά τα παιδιά σε Ευρώπη και Αμερική με αθλητικές υποτροφίες. Από τους 27 συμμετέχοντας ήμουν ο μοναδικός Έλληνας και από τους 11 που φτάσαμε στην κορυφή των 6.000 μέτρων, την Κορυφή της Ελευθερίας, όπως μεταφράζεται η Uhuru Point από τα Σουαχίλι και ανάμεσα σε αποστολές από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Αυστρία, η Ελβετία, η Γερμανία, η Ιταλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Νότια Αφρική, η Ελλάδα κατέλαβε την 1η θέση στη συγκέντρωση χρημάτων.

🔺Στο βιβλίο μου «ΟΙ ΚΟΡΥΦΕΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ» Εκδόσεις Άγκυρα – Agyra Publications μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά όλο το οδοιπορικό, όπως καταγράφηκε τότε στο προσωπικό μου ημερολόγιο.
Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα Αγγλικά από την OnTime Books με τίτλο « THE PEAKS IN US”.

🔺Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο, περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης ενός καλά οργανωμένου δικτύου, που έχει στήσει μια γέφυρα μεταφοράς παιδιών από τις αναπτυσσόμενες στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, ένα στα έξι παιδιά του πλανήτη εργάζεται σε κάποιο περιβάλλον που βλάπτει την ψυχική και σωματική του υγεία. 73 εκατομμύρια από τα εργαζόμενα παιδιά είναι ηλικίας κάτω των δέκα ετών και κάθε χρόνο τουλάχιστον 22 χιλιάδες από αυτά σκοτώνονται σε εργατικά ατυχήματα.

Περίπου 171 εκατομμύρια παιδιά στον πλανήτη εργάζονται σε ορυχεία, λατομεία και άλλους επικίνδυνους χώρους δουλειάς ή με επικίνδυνα υλικά, όπως χημικά, εντομοκτόνα ή βαρύ μηχανικό εξοπλισμό, αναφέρει έκθεση της UNICEF. Περιλαμβάνονται στα κατ’ εκτίμηση 246 εκατομμύρια εργαζόμενα παιδιά, κάτω των 18 ετών, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να μορφώνονται στις σχολικές αίθουσες, αποκτώντας εφόδια για μια καλύτερη ζωή.

Παιδιά ακόμη και πέντε ετών δουλεύουν εξοντωτικά ωράρια, εξορύσσοντας βράχια, χρυσάφι, διαμάντια και πολύτιμα μέταλλα στην Αφρική, στην Ασία και τη Νότια Αμερική, διατρέχοντας μόνιμο κίνδυνο να πεθάνουν λόγω εργατικού ατυχήματος, να τραυματισθούν ή να μετατραπούν σε χρονίως ασθενή.

Στην Ελλάδα, περί τα 50.000 ανήλικα παιδιά δουλεύουν σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροτικές εργασίες, ενώ κάθε χρόνο 10.000 παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση και χάνουν το δικαίωμά τους σ’ ένα μέλλον ίσων ευκαιριών.